Oznacza to, że wszelkie wydatki, ponoszone przez wspólnoty i spółdzielnie, w celu przystosowania piwnic do pełnienia funkcji miejsc tymczasowego schronienia, powinny finansować przedsięwzięcia które zaowocują w czasie pokoju dodatkowymi funkcjonalnościami oraz oszczędnościami, dzięki którym wydatki te zwrócą się mieszkańcom z dużą nawiązką, w postaci wzrostu wartości ich nieruchomości, poprawy komfortu życia oraz zmniejszenia rachunków i opłat czynszowych.
Czy to możliwe? Tak, jeśli przedsięwzięcie to zostanie odpowiednio przygotowane od strony technicznej oraz ekonomicznego planowania, co wymaga zrealizowania go w skali przekraczającej możliwości pojedynczej wspólnoty mieszkaniowej, ale realnej, jeśli zrobią to wspólnoty w skali całego osiedla.
Na czym zatem przebudowa i modernizacja piwnic miałaby polegać?
1. Przede wszystkim do piwnic powinny prowadzić zewnętrzne rampy, dzięki którym wszelkie prace budowlane i instalacyjne staną się dużo łatwiejsze do przeprowadzenia. Rampy te umożliwią nie tylko gruntowny remont piwnic, ale też dzięki nim będzie można łatwo składować w piwnicach własne pojazdy jednośladowe. Nie tylko rowery, ale również te ciężkie, takie jak motocykle i skutery. W razie zaistnienia stanu zagrożenia, dzięki zewnętrznym rampom prowadzącym do piwnic, będzie można wnieść i wynieść z nich chorych na noszach i wózkach inwalidzkich, będzie też można zaopatrywać je w zapasy na paletach.
2. W piwnicach przystosowanych do pełnienia roli tymczasowego schronienia powinny być zainstalowane urządzenia wentylacyjne z wymuszonym obiegiem powietrza i odzyskiem ciepła, dzięki czemu będzie mogło w nich długo przebywać wiele osób w stosunkowo znośnych warunkach, bez zaduchu i w odpowiedniej temperaturze, bez względu na to, czy budynek będzie zasilany w ciepło czy też nie.
Ta instalacja powinna być podstawą drugiego etapu termo modernizacji budynków, co umożliwi wspólnotom i spółdzielniom rokroczne oszczędności liczone w dziesiątki tysięcy, a przy okazji wentylacja wymuszona umożliwi filtrowanie powietrza, uwalniając mieszkańców w domu od oddziaływania smogu, niekiedy bardzo uciążliwego.
3. Budynki powinny być wyposażone w zainstalowaną w piwnicy instalacje do awaryjnego zasilania w energię elektryczną, czyli UPS dla całego budynku (generator prądotwórczy lub inna forma zasilania awaryjnego), zapewniającego działanie systemu grzewczego – cyrkulację w obiegu CO, oraz pewien minimalny choćby przydział mocy dla mieszkań, przy braku zasilania z sieci, zapewniający przynajmniej oświetlenie i działanie lodówki.
Dlaczego posiadanie niezależnego UPS-u jest ważne, nie tylko na wypadek wojny (choć wtedy przesądza, czy da się normalnie funkcjonować czy tylko z największym trudem)? System energetyczny kraju ulega dosyć szybkiej degradacji – Polska nie odtwarza stabilnych źródeł zasilania w energię elektryczną a nadchodzące susze dodatkowo stwarzają ryzyko przerw w zasilaniu i blackoutów, z powodu problemów z chłodzeniem pracujących pełną mocą bloków energetycznych. Innymi słowy – blackouty, które w wypadku wojny są pewne, niestety również w czasie pokoju są w nadchodzących latach wydają się prawdopodobne. Dlatego posiadanie własnego zasilania awaryjnego, najlepiej realizowane w ramach całej wspólnoty (raczej trudno wyobrazić sobie indywidualne agregaty prądotwórcze na balkonach), może stać się w nadchodzących latach czymś, co będzie przesądzać o naszym poczuciu bezpieczeństwa.
4. Odzysk wody szarej (ze zlewów i umywalek), odfiltrowanie i doprowadzenie do lokali jako wody do spłuczek WC, ewentualnie do mycia podłóg. Zapas wody wraz z instalacją do jej uzdatniania.
Wiemy, jak tego rodzaju instalacje budynkom zapewnić po niskich kosztach – wymaga to jednak współdziałania wielu podmiotów, co najmniej w skali osiedla. Dopiero wtedy możemy być partnerem dla firm i ośrodków naukowych, których współpraca – na nasze zamówienie – zaowocuje potrzebnymi nam rozwiązaniami. Saska Kępa może tu być pionierem, i może też – dzięki swojej pionierskiej roli – uzyskać jako pierwsza w Warszawie i w całym kraju status wysokiej odporności na ciężki kryzys. Również bycie pierwszym w tym wypadku daje szanse na zrefundowanie niezbędnych wydatków w ramach programów pilotażowych takich przedsięwzięć, oraz czerpanie korzyści z praw do współwłasności wypracowanych w ten sposób rozwiązań.